Five More Minutes
Kanto pri fiŝkaptado, atendado kaj la momento kiam oni rimarkas, ke posttagmezo povas esti plena eĉ sen fiŝo.
Five More Minutes – kvin minutoj plu ĉe septembra lago
Septembro en Germanio kelkfoje ankoraŭ konservas malgrandan pecon de somero.
La lumo estas ora, sed ne plu akra. La vento glitas milde super la lago. La herbo restas verda, la folioj ankoraŭ plenas sur la branĉoj, kvazaŭ aŭtuno starus proksime sed ankoraŭ ne volus eniri.
Mi portas mian fiŝkanon al la lago, elektas belan lokon kaj pretigas la logaĵon, kiun mi plej fidas. En mia kapo ĉio ŝajnas tre logika: bela vetero, bona loko, bona logaĵo. Se mi estus fiŝo, mi verŝajne jam mordus.
Sed fiŝoj ne pensas kiel mi.
La lago restas silenta. La flosilo kuŝas sur la akvo kaj ne moviĝas eĉ unu fojon.
Kio okazas sub la akvo?
Oni ofte parolas pri fiŝkaptado kiel trankvila plezuro. Sed en la kapo de homo, kiu atendas, ne ĉiam estas tute silente.
Kiam la flosilo restas senmova tro longe, imago komencas labori. Ĉu iu fiŝo ĵus naĝis preter ĝi? Ĉu ĝi vidis la logaĵon? Ĉu ĝi venis tre proksime, rigardis momenton kaj poste foriris? Eble ĝi jam manĝis. Eble mia logaĵo ne estas tiel bona kiel mi kredis. Eble ĉiuj fiŝoj kunvenas malantaŭ la kanoj, kaj neniu memoris inviti min.
De supre mi vidas nur kvietan surfacon. Sed sub la akvo estas tuta mondo, kiun mi ne povas vidi. Tiu penso faras min scivola. Kaj iom ridigas min.
Kvin minutoj plu
Tempo fluas alimaniere kiam oni atendas. Unu minuto povas fariĝi kvin. Kvin minutoj povas longiĝi kiel poemo, kiu ankoraŭ serĉas sian lastan linion.
Mi komencas pripensi ĉion: ĉu ŝanĝi lokon, ŝanĝi logaĵon, ĵeti pli malproksimen aŭ provi pli proksime al la bordo? Aŭ fari nenion kaj simple sidi ĉi tie kvin minutojn plu?
“Kvin minutoj plu” estas tre konata promeso por homo ĉe fiŝkano. Kvin povas fariĝi dek, poste dudek. Ne ĉar oni certas, ke fiŝo venos, sed ĉar ĉiam restas eta sento: eble ĝi jam estas proksime. Eble necesas nur iom pli da tempo.
El tiu penso venis la angla titolo de la kanto: Five More Minutes.
Kiam mi ĉesis rigardi la flosilon
Dum mi ankoraŭ demandas min, kion mi devus ŝanĝi, mi subite forgesas rigardi la flosilon.
La suno ankoraŭ oras sur la herbo. La vento ludas kun miaj haroj. La lago estas vasta kaj kvieta. Mi levas la okulojn al la ĉielo kaj rimarkas, ke mi tro longe rigardis unu malgrandan punkton sur la akvo. Mi preskaŭ forgesis la tutan posttagmezon ĉirkaŭ mi.
Kelkaj aferoj ŝajnas pli longaj ju pli atente ni atendas ilin. Kaj kelkaj aferoj venas silente, kiam ni ne plu tenas ilin tiel forte en la rigardo.
Kaj se hodiaŭ neniu fiŝo mordos? Mi ankoraŭ havas la ĉielon, la oran septembran lumon, la venton ĉirkaŭ mi, la lagon kaj iom da tempo por sidi trankvile en naturo. Eble, antaŭ ol kapti fiŝon, mi jam ricevis ion alian.
Pacon.
Ne pacon ĉar ĉio okazas laŭ mia deziro, sed pacon ĉar la nuna momento ne plu devas redoni al mi rezulton.
Kaj poste...
Ĝuste kiam mi ĉesas fikse rigardi la flosilon, la fadeno subite streĉiĝas. La flosilo malaperas sub la akvon.
Ho! Fiŝo mordis.
Mi ŝatas tiun finon ĉar ĝi estas gaja. Sed la kanto ne volas diri, ke pacienco ĉiam alportas ĝuste tion, kion ni deziras. Foje necesas ŝanĝi logaĵon, ŝanĝi lokon aŭ scii, kiam reveni hejmen. En tiu septembra posttagmezo mi nur rimarkis, ke atendado ne devas forpreni la ĝojon de la nuna momento.
La fiŝo estis neatendita donaco. Sed la ĉielo, la vento kaj la posttagmezo apud la lago jam estis donacoj antaŭe.
Tri lingvoj, tri titoloj
La kanto unue estis verkita en la vjetnama kun la titolo Cá vẫn chưa cắn câu. Ĝi konservas la ŝveban momenton de la rakonto: la flosilo restas senmova, kaj la homo ĉe la bordo ankoraŭ ne scias ĉu atendi aŭ ŝanĝi ion.
La germana versio nomiĝas Noch kein Biss – mallonga kaj natura esprimo por fiŝkaptado: ankoraŭ neniu mordo.
La angla versio nomiĝas Five More Minutes – ne laŭvorta traduko de la vjetnama titolo, sed ĝi gardas la etan internan frazon de la kanto: resti apud la lago ankoraŭ iomete.
La tri versioj ne provas esti samaj en ĉiu linio. Ili estis transdonitaj laŭ la spirito de la kanto, por ke ĉiu lingvo havu propran ritmon, bildojn kaj naturecon.
Aŭskulti kaj legi la kantotekston
- Aŭskulti Cá vẫn chưa cắn câu / Five More Minutes ĉe Spotify
- Spekti la videon ĉe YouTube
- Legi la kantotekston en la vjetnama, germana kaj angla
Noto pri la krea procezo
La ideo, rakonto kaj originala vjetnama teksto de “Cá vẫn chưa cắn câu” estis verkitaj de FlamaBloom el fiŝkapta posttagmezo ĉe lago en septembro. La germanaj kaj anglaj versioj estas transdonoj laŭ la spirito de la verko. La kanto estis evoluigita kaj finpretigita en strukturo kaj muziko kun subteno de teknologio de artefarita inteligenteco.